Fizik alanında Nobel ödülü sahibi Isidor I. Rabi’ye göre, soru sormanın ötesinde çocukların dinlenmesi gerekiyor. Çeşitli olguları tanımlamaları ve bunlar hakkındaki fikirlerini söylemeleri konusunda onların yönlendirilmesi bilgi düzeylerini öğrenmelerini sağlıyor. Bu tür yollarla çocuğun ilgi alanlarının saptanabileceği belirtiliyor.

Peçete ve taş koleksiyonu yapmanın 8 yaşındaki bir kız çocuğu için en sevdiği uğraş olurken, 6 yaşındaki bir erkek çocuğu için ilgi çekici olmayabiliyor. Her çocuğun eğlenceli birçok projesi bulunuyor. Bunların olabildiğince engellenmemesi gerekiyor.

Eğer çocuk yemek pişirmeyi seviyorsa, bunu yapması ve bu sırada şekerin eriyerek nasıl şurup haline geldiğini izlemesi gerekiyor. İsidor Rabi, çocuğa uygun faaliyetlerin seçilmesine yardımcı olabilecek bazı ipuçlarını şöyle sıralıyor:
- Faaliyetler, ne çocuğun yapamayacağı kadar zor, ne de sıkılacağı kadar kolay olmalıdır.
- Çocuğun çevresine uygun faaliyetler seçilmelidir.
- Çocuğun kişiliği ve alışkanlıkları göz önünde bulundurulmalıdır. Bazı projeler en iyi yalnız başına gerçekleştirilirken, bazıları grup çalışması gerektirir; bazıları için yardım etmek ya da gözetmek gerekir. Açık havada yapılan aktiviteler bazı çocukları sıkar, bazılarını ise grup projeleri korkutur.
- Kitaplar ya da oyuncak kutularında belirtilen yaş sınırları yalnızca öneri niteliğindedir. Bir kitap ya da oyuncak belirtilen yaş sınırlarındaki bir çocuğun ilgisine ya da yeteneklerine uygun olmayabilir. Kimi çocuk daha büyük ya da daha küçük yaş grubuna uygun faaliyetlere ilgi duyabilir.
- Çocuğa yapacağı faaliyetleri seçme şansı tanınmalıdır. Eğer çocuğun deniz kabuğu toplamaktan hoşlanıp hoşlanmadığı bilinmiyorsa ona sorulmalı, çocuklar istedikleri şeyi yaptıklarında daha çok şey öğrenecek ve daha iyi zaman geçirecektir.